پشتپرده نقشههای خاموش؛ خوزستان در آستانه یک تغییر حیاتی
هشدار یک فعال محیط زیستی درباره تغییر موقعیت جغرافیایی خوزستان در سامانههای رسمی، زنگ خطر تازهای برای پروژههای انتقال آب و تبعات زیستمحیطی آن به صدا درآورده است.
اهمیت تغییرات اطلاعاتی در خوزستان، استانی که با جریان آب زندهاند و تالابهایش حافظهی زیستبوم جنوب کشورند، در سامانههای رسمی ثبت شده است. این تغییرات، که منجر به ثبت موقعیت خوزستان در کنار اصفهان شده، پیامدهای فراتر از یک اصلاح جغرافیایی ساده دارد و میتواند مسیر منابع آبی را در سراسر ایران تحتتأثیر قرار دهد.
شبنم قنواتیزاده، فعال محیط زیستی، در گفتوگویی با خبرنگار تسنیم از ابعاد پنهان پروژههای انتقال آب و سکوت نهادهای مسئول پرده برداشت. او هشدار کرد که در برخی سایتها، خوزستان بهطور غیرواقعی بهعنوان هممرز با اصفهان نمایش داده شده است. این نقشهها حتی بخشی از چهارمحال و بختیاری، سرچشمههای اصلی کارون، را به استان اصفهان اختصاص دادهاند. همچنین، جابجایی تابلوهای حدود جغرافیایی استانها در سال گذشته همخوانیهایی با این نقشههای تحریفشده داشت که مشکوک است.
قنواتیزاده این تغییرات را بر کاهش شدید منابع آبی خوزستان، خشکی تالابها، نابودی نخلستانها و پیشروی آب شور خلیج فارس توصیف کرد. او ت immphasized که اطلاعات تخصصی درباره انتقال آب بینحوضهای در میان مردم کم است و این ناآگاهی موجب تنشهای اجتماعی بین استانها میشود. برای مقابله با بحران آب، او پیشنهاد کرد تعریف و اجرای پروژههای انتقال آب بینحوزهای متوقف شود و صنایع آببر به مناطق با منابع آب آزاد منتقل شوند. همچنین، کشاورزی باید به سمت آبیاری نوین حرکت کند و جریان طبیعی رودخانهها احیا شود. این امر مستلزم تخریب برخی سدهای غیرضروری و جمعآوری حوضچههای تبخیر است.
برای رسیدن به توسعهای پایدار و متوازن، قنواتیزاده بر بازنگری در آمایش سرزمین تأکید کرد و هر استان باید بر اساس ظرفیتهای طبیعی خود تعریف شود. او خطرات انتقال آب بینحوضهای را توصیف کرد که صرفاً جابهجایی بین استانها نیست، بلکه جابهجایی بین حوضههای آبریز رودخانههاست. این یعنی دستکاری در ساختار طبیعی کشور و باعث ناپایداری اکولوژیکی میشود. او مشکلات انتقال آب را در کشت برنج در اصفهان، که فراتر از قوانین است، و خشک شدن تالابها و افزایش دمای هوا در خوزستان توصیف کرد.
با توجه به صورت اضافه فضای سبز در اصفهان و کمبود آن در خوزستان، او معتقد است این وضعیت نتیجه انتقال آب از سرچشمههای کارون به اصفهان است. او اشاره کرد که نقشههایی منتشر شده که سرچشمههای کارون را در محدوده استان اصفهان نشان میدهند و این تغییرات زمینهساز پروژههای انتقال آب هستند. این تغییرات اغلب به تغییرات تدریجی در نقشهها و مطالبهگریهای هدفمند نشان میدهند که هدف، انتقال منابع حیاتی از مناطق پرآب به مناطق مرکزی برای توسعهای ناپایدار است.
QN همچنین نقش سازمان آب و برق خوزستان را در مدیریت منابع آبی برشمرد و معتقد است این سازمان باید عملکردی مستقل و مسئولانه داشته باشد. او از سکوت این سازمان در مواردی مانند آبگیری سد چمشیر و احداث سدهایی همچون خرسان انتقاد کرد که منابع آبی استان را شور و نابود میکند. او خواستار ورود مسئولان ارشد استان به این موضوع بود.
اکنون زمان آن رسیده است که نهادهای محلی، بهویژه معاونت سیاسی استانداری خوزستان، با جدیت وارد عمل شوند. اصلاح نقشهها، توقف پروژههای فاقد ارزیابی زیستمحیطی، و آموزش عمومی درباره منابع آب از جمله اقداماتی است که باید در اولویت قرار گیرد.
این مطلب بدون برچسب می باشد.
